Działalność agroturystyczna a obowiązek podatkowy

W polskich regulacjach prawnych brakuje pojęcia „agroturystyka”. Istnieją jednak przepisy prawne, które regulują sprawy związane ze świadczenie usług agroturystycznych. Agroturystyka to forma wypoczynku i aktywności rekreacyjnej na terenach wiejskich o charakterze rolniczym, oparta na bazie noclegowej, żywieniowej związanej z gospodarstwem rolnym i jego otoczeniem – rolniczym, produkcyjnym oraz usługowym.

Rolnik świadczący usługi w zakresie agroturystyki tj. wynajmowania przez rolników pokoi, sprzedaży posiłków domowych i świadczenia w gospodarstwach rolnych innych usług związanych z pobytem turystów jest zwolniony z obowiązku rejestrowania działalności gospodarczej zgodnie z zapisami w art. 6 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo Przedsiębiorców (Dz. U. 2018, poz. 646). Jednak wynajmowanie przez rolników pokoi na cele turystyczne powoduje osiąganie dochodów i jak każda osoba fizyczna rolnik jest zobowiązany do płacenia podatku dochodowego od osób fizycznych.

Podatek dochodowy od osób fizycznych opłacany jest na podstawie ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2018r. poz. 1509). Podatek ten z zasady dotyczy każdej osoby fizycznej osiągającej dochody, chyba że odrębny przepis zwalnia z tego podatku.

Zwolnienie z podatku dochodowego obejmuje działalność agroturystyczną w zakresie wynajmu pokoi gościnnych oraz wyżywienia osób korzystających z tych pokoi , które spełniają równocześnie poniższe warunki:

  • liczba wynajmowanych pokoi nie przekracza pięciu,
  • wynajmowane pokoje muszą znajdować się w budynku mieszkalnym,
  • budynki mieszkalne, w których wynajmowane są pokoje muszą być położone na terenach wiejskich,
  • budynki mieszkalne należą do gospodarstwa rolnego,
  • pokoje wynajmowane są osobom przebywającym na wypoczynku.

Osoby które nie spełniają powyższych wymogów podlegają opodatkowaniu.

Przepisy o podatku dochodowym od osób fizycznych, pozostawiają podatnikom wybór spośród kilku form opłacania tego podatku.

OPŁACANIE PODATKU DOCHODOWEGO W FORMIE RYCZAŁTU

Zryczałtowany sposób opłacania podatku dochodowego możliwy na podstawie Ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne ((Dz.U.2019 poz. 43, 1495, 1649 i 2200)) dopuszcza opodatkowanie w tej formie także świadczenie niektórych usług agroturystycznych. Ryczałt od przychodów ewidencjonowanych to forma opodatkowania, dla której podstawą obliczenia podatku jest przychód z prowadzonej działalności. Podatnik zwolniony jest z konieczności dokumentowania i ewidencjonowania ponoszonych kosztów.

Stawki ryczałtu są zróżnicowane i wynoszą:

  • 17% przychodów ze świadczenia usług: związanych z zakwaterowaniem (PKWiU dział 55
  • 8,5% przychody z działalności usługowej, w tym przychodów z działalności gastronomicznej w zakresie sprzedaży napojów o zawartości alkoholu powyżej 1,5%,
  • 3,0% przychodów z działalności gastronomicznej, z wyjątkiem przychodów ze sprzedaży napojów o zawartości alkoholu powyżej 1,5%.
  • 2% przychodów uzyskanych ze sprzedaży przetworzonych w sposób inny niż przemysłowy produktów roślinnych i zwierzęcych, z wyjątkiem przetworzonych produktów roślinnych i zwierzęcych uzyskanych w ramach prowadzonych działów specjalnych produkcji rolnej oraz produktów opodatkowanych podatkiem akcyzowym na podstawie odrębnych przepisów.

KARTA PODATKOWA

Karta podatkowa jest zryczałtowaną formą opłacania podatku polegającą na comiesięcznym wpłacaniu przez podatnika stałej kwoty, niezależnie od wysokości osiągniętego przychodu. Podstawą prawną jego stosowania także jest ustawa z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U.2019 poz. 43, 1495, 1649 i 2200) - rozdział 3. W formie karty podatkowej mogą także opłacać podatek kwaterodawcy, w tym rolnicy (art.23 ust.1a ustawy).

Stawki karty podatkowej na 2020 rok zostały podane w obwieszczeniu Ministra Finansów z dnia 5 listopada 2019 r. w sprawie stawek karty podatkowej i kwoty, do której można wykonywać świadczenia przy prowadzeniu niektórych usług z wyjątkiem świadczeń dla ludności oraz kwartalnych stawek ryczałtu od przychodów proboszczów i wikariuszy, obowiązujących w 2020 r. (5 listopada 2019 r. poz. 1141).

Dotyczy działalności między innymi:

  • osób świadczących usługi hotelarskie polegające na wynajmie pokoi gościnnych i domków turystycznych (w tym wydawanie posiłków), jeżeli łączna liczba pokoi (w tym także w domkach turystycznych) nie przekracza 12 – stawka podatku od 64–148 zł w miejscowościach do 5 tys. mieszkańców, od 118–260 zł w miejscowościach od 5 do 20 tys. mieszkańców, 231–470 zł w miejscowościach powyżej 20 tys. mieszkańców. W. w. stawki dotyczą działalności przy zatrudnieniu nie więcej niż 2 pracowników lub 2 pełnoletnich członków rodziny, nie wyłączając małżonka.
  • gastronomicznej bez sprzedaży napojów o zawartości powyżej 1,5% alkoholu - stawki od 427 zł bez zatrudniania pracowników do 1414 zł miesięcznie przy zatrudnianiu 4 pracowników
  • wydawanie posiłków domowych - średnia tygodniowa norma nie przekracza 100 na dobę w miejscowościach do 25 tys. mieszkańców - stawki od 391-619 zł i powyżej 25 tys. mieszkańców - stawki od 409-683 zł.

OPŁATA PODATKU DOCHODOWEGO NA ZASADACH OGÓLNYCH

Zasady opodatkowania na zasadach ogólnych wynikają z ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U.2019.2200). W tym przypadku podatek dochodowy opłaca się od faktycznie osiągniętego dochodu.

Podstawą opodatkowania jest dochód. Stawka opodatkowania wynosi 17 %. i 32 % . Stawka 17% dotyczy podatników, których dochody nie przekroczyły kwoty 85 528 złotych, po przekroczeniu tej kwoty należy odprowadzić podatek w wysokości 32 %. Podatek pomniejsza się o tzw. kwotę wolną od podatku. Przedsiębiorcy opłacający podatek dochodowy na zasadach ogólnych mogą wybrać opodatkowanie dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej według stawki liniowej 19%, bez względu na wysokość tego dochodu.

Obliczanie podatku wg skali podatkowej w 2019 r.:

Podstawa obliczenia podatku w złotych

Podatek wynosi

ponad

do

 
 

85 528

17,75 % minus kwota zmniejszająca podatek

85 528

 

15 181 zł 22 gr+ 32 % nadwyżki ponad 85 528 zł minus kwota zmniejszająca podatek 

1.000.000

 

15 181 zł 22 gr + 32 % nadwyżki ponad 85 528 zł minus kwota zmniejszająca podatek plus dodatkowe 4% od nadwyżki ponad 1 mln zł podstawy 

PODATEK OD TOWARÓW I USŁUG

Wynajmowanie przez rolników pokoi, połączone z wydawaniem posiłków domowych oraz świadczeniem innych usług związanych z pobytem turystów podlega opodatkowaniu podatkiem VAT według stawki 8%.

Jeżeli działalność będzie prowadzona na niewielką skalę, to obowiązuje zwolnienie z podatku VAT. Jednak nie ma tu znaczenia liczba wynajmowanych pokoi i liczba przyjmowanych gości, ale wysokość uzyskanych w ciągu roku wpływów ze sprzedaży towarów oraz usług. Zwolnienie przysługuje podatnikom, u których wartość sprzedaży nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym kwoty 200 000 zł, w takim przypadku właściciele gospodarstw agroturystycznych powinny prowadzić dzienną ewidencję sprzedaży.

Osoby rozpoczynające działalność nie muszą więc rejestrować się jako VAT-owcy do momentu przekroczenia limitu przychodu, liczonego proporcjonalnie do okresu działalności. Pamiętać jednak trzeba, że przychód, w przypadku prowadzenia różnych działalności, jest sumowany. Rolnik, który świadczy usługi agroturystyczne i dodatkowo w ramach działalności gospodarczej prowadzi np. usługi transportowe musi sumować dla celów VAT przychody ze wszystkich tych źródeł.

Jeżeli oprócz zakwaterowania i wydawania posiłków świadczone są usługi, które nie są wliczone w cenę noclegu, opodatkowane są one stawką właściwą dla tych usług, czyli przeważnie 23%.

PODATEK OD NIERUCHOMOŚCI

Podatek ten jest opłacany na podstawie Ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U.2019.1170). Jest to powszechny podatek płacony przez posiadaczy gruntów, budynków i budowli. Ustalany co do wysokości przez rady gmin, zróżnicowany w zależności od sposobu wykorzystania gruntu lub budynku, oraz od wartości budowli związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej.

W 2020 roku roczna maksymalna stawka za 1m2 powierzchni wynosi:

  • dla budynków mieszkalnych - 0,81 zł,
  • dla budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej – 23,90 zł,
  • gruntów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej - 0,95 zł,

Obwieszczenie Ministra Finansów z dnia 24 lipca 2019 r. w sprawie górnych granic stawek kwotowych podatków i opłat lokalnych na rok 2020 (M.P. 2019 poz. 738).

Ludmiła Chmielowska
Dział Rozwoju Obszarów Wiejskich